Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

«Το καπλάνι της βιτρίνας» μεταφέρεται στο θέατρο


Από τα αγαπημένα βιβλία που έχει αναθρέψει γενιές αναγνωστών, «Το καπλάνι της βιτρίνας», πρώτο και αυτοβιογραφικό έργο της Άλκης Ζέη, μεταφέρεται για πρώτη φορά στο θέατρο, τον Οκτώβριο, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Ανδρομάχης Χρυσομάλη.

Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για τις 18 Οκτωβρίου στην παιδική και εφηβική σκηνή του θεάτρου Βρετάνια, ενώ αυτήν την περίοδο ολοκληρώνεται η διανομή των ρόλων της παράστασης.

Δημοσιευμένο το 1963, «Το καπλάνι της βιτρίνας» είναι μέχρι και σήμερα αγαπημένο μυθιστόρημα σε γενιές αναγνωστών, πολλοί από τους οποίους δεν είναι παιδιά ή έφηβοι.

Ηρωίδες της ιστορίας είναι δύο μικρά κορίτσια, δύο αδελφές, η Μυρτώ και η Μέλια, που ζουν στη Σάμο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά. Η Σάμος είναι η Σάμος των παιδικών χρόνων της Ζέη, ενώ το δικτατορικό καθεστώς θα κάνει τα κορίτσια να συνειδητοποιήσουν γρήγορα πόσο βαριά θα πέσει η σκιά του στην Ελλάδα.

Η Ανδρομάχη Χρυσομάλη, ηθοποιός, σκηνοθέτις και θεατρολόγος, μετά την θεατρική επιτυχία της παράστασης «Φτωχοί και Άγιοι» του Παπαδιαμάντη, επιστρέφει στο θέατρο με «Το καπλάνι της βιτρίνας» της Άλκης Ζέη, ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας για παιδιά και νέους. Η σκηνοθέτις έχοντας και την ευθύνη της θεατρικής διασκευής του έργου αναφέρει:

«Πάντα αγαπούσα τα γραπτά της Άλκης Ζέη. Η απλότητα και η καθαρότητα της σκέψης της με συγκινεί. Αναρωτιόμουν πολλές φορές, πως προκαλείται αυτή η συγκίνηση; Τι είναι αυτό που πραγματικά μας συγκινεί… Και “αποφάσισα” πως είναι η αυτοσυνειδησία, είναι η παιδική μας ηλικία που ποτέ δεν ενηλικιώνεται, είναι η αθώα μας ματιά στο βλέμμα των μεγάλων….

... το “σκηνικό” των παιδικών χρόνων της Άλκης Ζέη έχει καταγραφεί στις καρδιές μας με τόση τρυφεράδα και ανθρωπιά που δύσκολα ξεχνιέται! Είναι από τις στιγμές εκείνες που όταν τις αναπολείς νιώθεις ξανά να σε πλημμυρίζει η ίδια εκείνη συγκίνηση της πρώτης ανάγνωσης.

Η μικρή Μέλια, που ονειροπολεί και θέλει να γίνει συγγραφέας, η Μυρτώ, που θέλει να γίνει αρχηγός, ο αξέχαστος παππούς με τους αρχαίους του, τα παιδιά από τα τσαρδάκια, ο ξάδελφος τους ο Νίκος, που τους διηγείται τις πιο συναρπαστικές ιστορίες του καπλανιού, θα ζωντανέψουν στη σκηνή για να μας ταξιδέψουν ξανά σε εκείνο το καλοκαίρι του 1936 στο Λαμαγάρι, όπου παιχνίδι και πραγματικότητα μπερδεύονται, η συγκίνηση διαδέχεται το χιούμορ και η σκληρή καθημερινότητα απαλύνεται από την παιδική αφέλεια, την αισιοδοξία και την προσδοκία για έναν καλύτερο κόσμο.»

Η Άλκη Ζέη αναφέρει για το πρώτο ανέβασμα του έργου «Το καπλάνι της βιτρίνας» στο θέατρο:

«Ιούλιος.. ζέστη αφόρητη μου ήρθε να κατέβω στο κέντρο να πάρω βιβλία από το πάμπλικ πριν φύγω για το Πήλιο. Κρατώ τα βιβλία και περπατώ στα ζεματισμένα πεζοδρόμια. Στο νου μου έχω τις ειδήσεις που είδα το πρωί στην τηλεόραση μα και χτές και προχτές όλη μέρα. Η μια χειρότερη από την άλλη. Δεν έχω κέφι ούτε για Πήλιο ούτε να διαβάσω τα βιβλία. Περνώ από μπροστά από το θέατρο “Βρετάνια” ξάφνου πέφτει το μάτι μου σε μιαν αφίσα “ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ” ΕΝΑΡΞΗ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ. Το ήξερα βέβαια πως ετοιμάζεται μα με τα τόσα που συμβαίνουν γύρω μας μου έφυγε εντελώς από το νου. Και τώρα μέσα στη μαυρίλα σα να έπεσε μια φωτεινή ακτίνα. Το καπλάνι στις 18 Οκτωβρίου…. Είναι τα γενέθλια της Μελίνας και λίγες μέρες πιο πριν του συντρόφου μου του Γιώργου Σεβαστίκογλου. Στο Παρίσι που ζούσαμε τον καιρό της δικτατορίας τους γιορτάζαμε πάντα μαζί. Και μια χρονιά γιορτάσαμε την ίδια μέρα και το Καπλάνι που κυκλοφόρησε στα Αγγλικά στην Αμερική και πήρε το βραβείο για το καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο. Και να τώρα στις 18 Οκτωβρίου θα γιορτάσω αυτούς που λείπουν μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια μου που θα έρθουν σίγουρα απ΄όπου κι αν βρίσκονται και με όλα τα παιδιά που διάβασαν και αγάπησαν το Καπλάνι και με τις μαμάδες του που το διάβαζαν σαν ήτανε κι αυτές παιδιά. Και θα γιορτάζουμε μαζί με όλους τους συντελεστές που με τόση αγάπη αποφάσισαν αυτές τις μαύρες τις δύσκολες μέρες να ..αναστήσουν το καπλάνι. Ξανακοιτάζω την αφίσα κι ένα κύμα αισιοδοξίας με δροσίζει και προχωρώ χαμογελώντας μέσα στο καύσωνα.»

Πενήντα και πλέον χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή του, «Το καπλάνι της βιτρίνας» έχει αποδειχθεί ένα βιβλίο-φαινόμενο, με παγκόσμια απήχηση. Με πολλές μεταφράσεις (έχει μεταφραστεί σε 23 γλώσσες), αλλά και αναρίθμητες ελληνικές επανεκδόσεις, το μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη, το οποίο το 1990 έγινε και τηλεοπτική σειρά (προβλήθηκε από την ΕΡΤ σε σκηνοθεσία Πέτρου Λύκα), αποτελεί ένα λογοτεχνικό έργο-σταθμό, ίσως, ανάμεσα σε άλλα, επειδή εισήγαγε με πρωτόφαντο τρόπο το πολιτικό στοιχείο στην παιδική λογοτεχνία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου